چقدر موفق شده ایم
برای ادامه راه در هر مسیری نیاز به ارزیابی بوده و حرکت بدون ارزیابی وضعیت و گذشته و حال و آینده و موقعیت نسبت به اهداف یک حرکت کورکورانه ای بیش نخواهد بود.
اهداف ما برای رسیدن به رسانه مستقل پرستاران واضح و مشخص است و مسیر هم ترسیم شده است اما چقدر موفق بوده است تقریبا" هیچ.
البته حدود 17 روز از شروع فعالیت میگذرد و جواب هیچ یک نوع دلسردی قلمداد نمیشود بلکه نیاز به تلاش بیشتر و استمرار را می طلبد.
ما همان حرفهایی را میخواهیم منعکس کنیم که نقل همه نشستهای چند نفره پرستاران از استیشن پرستاری گرفته تا مجالس خودمانی آنهاست و فراتر از آن ما میخواهیم زمینه ای را فراهم کنیم که همکاران ما این حرفهای خود را خودشان بزنند.
ما پیگیر راه و روشی هستیم که حرفهایمان با صدای بلند به طنین فضای جامعه زده شده و در همهمه و پچ پچ گوشه و کنار گم نشود.
ما در این وبلاگ دنبال تبادل لینک رایج وبلاگهای پرستاری نیستیم بلکه میخواهیم حرفهای همدیگر را منعکس کرده و از ویژگی موجود موتورهای جستوجو برای برجسته شدن حرفهایمان بهترین استفاده را ببریم.
اگر تاکنون موفق نبوده ایم اولا" نتوانسته ایم این خواسته و هدف را به روشنی بیان کنیم.
ثانیا" زمان فرصت کافی برای ایجاد تحرک همکاران در این زمینه نبوده که به امید خدا اولی با تلاش ما و دومی با گذشت زمان درست خواهد شد.
از آنان که هنوز دست یاری نداده اند درخواست همکاری و پیوستن به شبکه وبلاگهای پرستاری به منظور ایجاد رسانه مستقل پرستاران را داشته و از دوستانی که این دعوت را اجابت کرده اند درخواست عمل به تعهدات متقابل را داریم .ما به تعهد خود در برابر همه دوستان عمل نموده و خواهیم نمود.منتظر یاری و همکاری همکاران عزیز هستیم.
پرستار یعنی مددکار و فردی میتواند مددکار و پرستار دیگری باشد که توانمند باشد اما پرستاران ایران خود نیاز به پرستار دارند - در مشکلات پیچ در پیچ و خم و چم زندگی یومیه چنان گرفتار و در سیستم پزشک سالار بهداشت و درمان کشور چنان اسیر شده اند که با تلقین تلقین و انرژی مثبت نیز نمیتوانند خود را راضی نشان دهند.در این میان ظلم مضاعف دیگر نداشتن رسانه است. ایجاد این وبلاگ راهکار نیست بلکه باید برسیم به هر پرستار یک رسانه و این یک رسانه است .بیائید صدای مظلومیت خود و فریاد دفاع از حقوق خود را به گوش همگان برسانیم.