در یک مرور مختصر به سرنوشت قانون کاهش ساعت کار پرستاران از آغاز تا صدور آئین نامه اجرایی آن متوجه یک حرکتی فاقد مغز و درایت در جریان تصمیم سازی و یا دست اندازی عوامل مختلف و نهایتا" صورت بندی یک شیر بی یال و دم و اشکم شده ایم که اراده اجرایی کافی برای همین مقدار ناچیز از دست آورد این مصوبه هم وجود ندارد.

این طرح و لایحه در مسیر تصویب تا اجرا بیش از سه سال تغییر شکل و محتوای زیادی را تجربه نموده و در نهایت مصوبه ای از دستگاه قانونساز بیرون آمده و بعد از تایید شورای نگهبان در اختیار دولت قرار گرفت که بیشترین نصاب رای و حمایت نمایندگان مجلس را با خود داشت اما با وجود اینکه لایحه این مصوبه از طرف خود دولت پیشنهاد شده بود مورد اقبال کافی از سوی خود دولت قرار نگرفت.

به هر حال در ارائه آئین نامه اجرایی که در متن مصوبه سه ماه مهلت برای اجرایی شدن آن در نظر گرفته شده بود حدود سه سال وقت بیخودی صرف و در نهایت بر خلاف صریح قانون که خواستار یک و نیم برابر محاسبه شدن شیفتهای عصر و شب و ایام تعطیل شده بود در تنظیم آئین نامه اجرایی شیفتهای عصر را علنا" نادیده گرفتند بدون اینکه صدای اعتراض کسی بلند شود.

خود قانون نیز دچار مواردی از تناقض در ذات خود می باشد زیرا وقتی یکی از بندهای قانون تصریح میکند که پرستاری جزو مشاغل سخت و زیان آور میباشد یعنی تمام قوانین مشاغل سخت و زیان آور از جمله ساعت کار و سنوات بازنشستگی این شغل مشمول قانون و آئین نامه مشاغل سخت و زیان آور میشود و نیازی به طراحی جداول خاص و پیچاندن موضوع نمی باشد اما در حال حاضر نه تنها امتیاز در نظر گرفته برای شیفتهای عصر در متن قانون در آئین نامه اجرایی نادیده گرفته شده است بلکه سقف ساعت 135 ساعت مشاغل سخت و زیان آور رعایت نشده و عملا" ابتدا نسبت به افزایش ساعت موظفی و سپس بردن آن روی جداول کاهش منظور شده نمودند.با این حساب عملا" کادر پرستاری کاهش ساعت کار محسوسی را روی موظفی ماهیانه خود تجربه نمیکنند.

نکته دیگر که در این میان قابل ذکر است توجه به فرمول محاسبه ارزش ساعتی اضافه کاری است.کاهشی که در شیفت شب و تعطیل با یک و نیم برابر محاسبه شدن ساعت کار قرار است منظور شود تاثیری روی قیمت اضافه کار ندارد ولی اگر این کاهش روی ساعت موظفی ماهیانه اعلام میشد با فرمول محاسبه قیمت اضافه کار موجب افزایش قیمت ساعتی آن میشد و این تفاوت را وقتی بیشتر احساس میکنیم که قیمت اضافه کار معلمان عزیز با توجه به موظفی 96 ساعت در ماه که دارند رقمی حدود 6 هزار تومان برای یک ساعت و برای پرستار با 176 ساعت در ماه وقتی محاسبه میشود حدود 2 هزار تومان برای هر ساعت میشود و این انگیزه همکاران برای اضافه کاری را از بین میبرد.

موضوع دیگری که مسکوت مانده است اجرای قانون مشاغل سخت و زیان آور در باره پرستاران برای سنوات بازنشستگی است که قانونا" با 20 سال سابقه کار مداوم پرستاری باید بتوانند با حقوق کامل 30 روز درخواست بازنشستگی کنند و مسکوت نگه د اشتن موضوع خبر از اجرایی نشدن این مهم برای پرستاران میدهد.

به هر حال همین مصوبه مشکل دار و آئین نامه اجرایی نامناسب آن هنوز بصورت کامل اجرایی نمیشود و این نمایشی از درایت و خرد انباشته شده برای طراحی و ارائه لایحه این کاهش ساعت کار و قانون گذاران محترم که جوانب مختلف موضوع را برای یک مصوبه و قانون در نظر گرفته باشند میدهد!!!