اینجا ایران است و ما پرستاریم.


ایران فرهنگ و تمدنی به قدمت چندین هزار ساله دارد و پرستاری ما در مرحله گذار از حالت سنتی به شکل حرفه مدرن و آکادمیک است.

در فرهنگ هزار ساله ما سکوت را نشانه رضایت می دانند و ما پرستاران همگی ناراضی ولی ساکتیم.پس لازم است خود را و فرهنگ جامعه خود را بهتر بشناسیم.

این سکوت ما شاید برخواسته از نجابت ما باشد و شاید هم ابزاری برای اعتراض موثر نمی شناسیم.

شاید به مرور زمان به بی تفاوتی و دلسردی پناهنده شده ایم اما هر چه باشد سکوت ما را نشانه رضا می دانند.

بیایید بگوییم از مصیبتی که پرستار و پرستاری بدان مبتلا شده است راضی نیستیم.

بیائید بگوییم که سایه شوم گرفتاریهای شغلیمان زندگیهایمان را هم درگیر خود نموده است.

همین اینترنت و همین ابزار رایگان وبلاگ وسیله اتحاد و انسجام و هم آوایی ما باشد.

ما اعتراض داریم....