چرا شبکه های مرتبط وبلاگ پرستاری؟
رسانه یکی از ضرورتهای گروه در جهان فعلی است به حدی که بدون داشتن رسانه، سهم گروه در جامعه نادیده گرفته میشود.
پرستاران یکی از گروههای اجتماعی هستند که بنا به شرایط خاص کاری و تحولات صنفی خود از حالت سنتی به مدرن جزو گروههای معترض بوده اند.
پرستاران به تصویرسازی غلط رسانه ها از جمله رسانه غالب در فیلمها و سریالهایش راجع به نقش و کارویژه ها و شخصیت پرستار معترض بوده اند.
نگرش اجتماعی غیرمتناسب با جایگاه پرستار و حتی انکار نیاز به تحصیلات دانشگاهی برای پرستاران و تصور نقش همراه بیمار در بیمارستان برای پرستار تحصیل کرده همواره برای آنها ناخوشایند بوده و تحمیل شرایط سخت و طاقت فرسای کاری و پاسخگویی کامل و بی عیب و نقص در برابر تمام موضوعات بیماران بدون توجه به شرایط غیر استاندارد کاری موجود، یکی دیگر از شکایت و دغدغه خاطر همکاران بوده و هست.
حاکمیت فضای پزشک سالاری و چرخیدن همه پاشنه ها حول محور منافع پزشکان و شرایط پزشکان هم اعتراض همه گروههای تیم درمان و بیشتر از همه پرستاران را بر انگیخته است.
نامناسب بودن و غیرعادلانه بودن شرایط کاری و پرداختها و عدم تناسب آن با دسترنج و زحمت و تلاش پرستاران از موارد دیگر اعتراض همکاران بوده و هست.
برای همه اینها ما نیاز به رسانه داریم تا خود بتوانیم خودمان را معرفی کنیم.
سهم خود را از فضای مجازی تسخیر کنیم و به تولید محتوای پرستاری بپردازیم و مهمتر از همه با ایجاد و اتصال تعداد قابل توجه وبلاگ پرستاری که دغدغه های مسائل صنفی بیشتری دارند بتوانیم به ابزار رسانه خودجوش و قدرتمند تبدیل شویم. در این صورت رسانه پرستاران به یک بمب گوگلی تبدیل میشود که کسی نمیتواند از انتشار وسیع مطالبش جلوگیری نماید.
یک رسانه واحد در اختیار سلیقه خاص قرار گرفته و به مرور عامیت خود را از دست می دهد. وبلاگ ابزاری است رایگان که در اختیار همکان است و مدیران آن، خود افراد هستند و محتوای آن برخواسته از مطالبات کل جامعه پرستاری نقش زده خواهد شد.
ما بدون رسانه بیش از این هم مورد بی توجهی قرار خواهیم گرفت.
پرستاران شما را به فراهم نمودن شبکه بهم پیوسته وبلاگهای پرستاری فرامیخواند.
پرستار یعنی مددکار و فردی میتواند مددکار و پرستار دیگری باشد که توانمند باشد اما پرستاران ایران خود نیاز به پرستار دارند - در مشکلات پیچ در پیچ و خم و چم زندگی یومیه چنان گرفتار و در سیستم پزشک سالار بهداشت و درمان کشور چنان اسیر شده اند که با تلقین تلقین و انرژی مثبت نیز نمیتوانند خود را راضی نشان دهند.در این میان ظلم مضاعف دیگر نداشتن رسانه است. ایجاد این وبلاگ راهکار نیست بلکه باید برسیم به هر پرستار یک رسانه و این یک رسانه است .بیائید صدای مظلومیت خود و فریاد دفاع از حقوق خود را به گوش همگان برسانیم.